Σύνδεσμος Φίλων Βοτανόκηπου

Olea europaea - Ελαία η ευρωπαϊκή

 Ελιά, Αγριελιά, Αρκοελιά

  
Αειθαλής, μακρόβιος θάμνος ή μικρό δέντρο ύψους 2-10 (-15) μ. με ανοικτή κόμη, αργυρότεφρος φλοιός και σκουρότερο ξηρόφλοιο. Τα άγρια φυτά φέρουν αγκάθια σε νεαρή ηλικία. Τα φύλλα κατ’ εναλλαγή, απλά, δερματώδη, στενά ελλειψοειδή, πράσινα στην πάνω επιφάνεια και αργυροπράσινα στην κάτω. Τα άνθη της είναι σε μασχαλιαίους βότρεις πολύ μικρά λευκοπράσινα. Ανθίζει κατά τους μήνες Απρίλιο-Ιούνιο. Ο καρπός είναι σαρκώδης, επιμηκών ωοειδής δρύπη, με ιώδες μαύρο χρώμα, ελαιώδες περικάρπιο, και με λιθώδες σπέρμα. Ευδοκιμεί ως άγριο φυτό σε πολλές κυρίως δασικές περιοχές όπως στον Ακάμα, στη Λυσό, στα δάση Πάφου, Τροόδους, Λεμεσού και στις οροσειρές Πενταδακτύλου, Καρπασίας. Ως καλλιεργούμενο το βρίσκουμε σχεδόν σε όλες τις περιοχές του νησιού μας.

Οι καρποί των καλλιεργουμένων ποικιλιών δίνουν το γνωστό ελαιόλαδο και τρώγονται παρασκευαζόμενοι με διάφορους τρόπους. Τα φύλλα και οι βλαστοί τρώγονται από τα ζώα, ενώ τα αποξηραμένα φύλλα της χρησιμοποιούνται ως θυμίαμα. Το ξύλο της είναι άριστο καυσόξυλο και οι ευθυτενείς βλαστοί της δίνουν καλές βέργες.